PHP uygulamalarında genellikle MySQL kullanıyorum. Ancak bazı durumlarda sunucu tarafında hem servis tabanlı port kısıtlaması hem de güvenlik duvarı tabanlı kısıtlamalar olabiliyor.

Bu durumda Remote MySQL’u Local’miş gibi kullanmak en problemsiz çözüm oluyor. Normal şartlarda sanal sunucu ve sunucu kullanırken ssh erişiminiz olduğu için port yönlendirmesi yapabiliyorsunuz. Ancak hosting sahipleri bu durumda port yönlendirmesi yapamıyorlar.

Servis sağlayıcınız temel portları açık bırakıp, MySQL bağlantı portunu kapatmışsa mevcut portlardan birini feda etmeniz gerekebiliyor

Bugün benzer bir işlemde, sunucu üzerinde tanımlı 8080 portunun kullanılmadığını gördüğüm için dışarıdan gelen 8080 isteklerini sunucu içindeki 3306 portuna yönlendirdim. Bu durumda MySQL portunu dışarıya açmadığım için herhangi bir güvenlik sorunu da yaşamayacağımı düşündüm.

Iptables yardımı ile şu şekilde yönlendirme yaptım;

1
2

iptables -t nat -A PREROUTING -i eth0 -p tcp -m tcp --dport 8080 -j DNAT --to-destination 123.123.123.123:3306
iptables -A INPUT -i eth0 -p tcp -m tcp --dport 8080 -j ACCEPT

Birinci satırda gördüğünüz gibi 8080 portundan gelen istekler ip adresindeki 3306 portuna iletiliyor. İkinci satırda ise 8080 portundan gelen istekleri onaylayıp, izin veriyorum.

Uyarı: Bu yöntem sadece 3306 portuna izin vermeyen ancak farklı portları açık bırakan ISP’lerde konumlanan sunucuların MySQL portunu dışarıya açmak için kullanılan bir yöntemdir.  Tamamiyle güvenli olduğunu savunmuyorum. Standart port üzerinde olmadığı için “Güvenli” kelimesini kullandım.

Kişisel bilgisayarımda ve ofisteki bilgisayarımda TweetDeck, DestroyTwitter vb. Adobe AIR platformu üzerinde çalışan yazılımlar kullanıyorum. Ofisteki Intel i7 işlemcili makinama Ubuntu 64 Bit 10.04 kurduktan sonra ciddi sorunlar yaşamadım. Ancak son birkaç gündür Adobe AIR ile ilgili tutarsızlık ve yazılım arayüzlerinde çeşitli sorunlar yaşamaya başladım. Bundan dolayıdır ki, Adobe KB vb. ortamlarda benzer sorunları yaşayan insanlara ait girdileri araştırdım.

Şurada ve şurada çözüm önerileri sunulmuş. Ancak her ikisinde de farklı çözüm yolları sunulmuş. Yöntemleri deneyip başarılı bir sonuca ulaşamadım. Ancak yine araştırırken şu şekilde bir çözüm yoluna rastladım.

Getlibs paketini indirip kuruyoruz;

1

wget http://frozenfox.freehostia.com/cappy/getlibs-all.deb ; sudo dpkg -i getlibs-all.deb

Gerekli paketleri kuruyoruz;

1
2

sudo apt-get install lib32asound2 lib32gcc1 lib32ncurses5 lib32stdc++6 \
lib32z1 libc6 libc6-i386 lib32nss-mdns

Gerekli kütüphaneleri getlibs yazılımı ile ediniyoruz;

1
2
3

sudo getlibs -l libnss3.so.1d libnssutil3.so.1d libsmime3.so.1d libssl3.so.1d \
libnspr4.so.0d libplc4.so.0d libplds4.so.0d libgnome-keyring.so libgnome-keyring.so.0 \
libgnome-keyring.so.0.1.1

İlgili kütüphaneyi kopyalıyoruz;

1

sudo cp /usr/lib/libadobecertstore.so /usr/lib32

Konfigürasyonu yeniliyoruz;

1

sudo ldconfig

Bu işlemlerden sonra şu adresten Adobe AIR’ı edinerek, kurabilirsiniz.

XMPP protokolünün açık ve XML tabanlı olması nedeniyle destekleyen dil sayısı oldukça geniş. Bu durumda XML yorumlayabilen her dil, XMPP protokolünü kullanabiliyor ve mesajlaşma üzerine yazılımlar geliştirilebiliyor.

*Nix tabanlı dağıtımlarda en fazla kullanılan yenilikçi Mesajlaşma istemcisi olan Pidgin, temel anlamda Google Talk’ı destekleyen bir yapıya sahip. Ancak Google her alanda olduğu Google Talk’ta da SSL ile şifreleme gerçekleştiriyor. Bu durumda veri aktarımı şifrelenmiş bir yoldan geçiyor.

Google Talk’ı, Pidgin ile kullanabilmek ise standart ayarlarla maalesef mümkün değil. Google’ın veri iletimindeki SSL politikasından ötürü bazı değişiklikler yapmanız gerekebiliyor. İnternette pek çok farklı yöntem var. Benim izlediğim yol ise şu şekilde;

Pidgin – > Hesaplar kısmından Ekle diyerek yeni Google Talk hesabı ekliyoruz. Gelen sayfada sadece kullanıcı adı ve alan adı kısmını dolduruyoruz.  Bu kısımda şifreyi hatırla seçeneği riskli bir işlem olabilir.  libpurple(pidgin) klasörünüzü ele geçiren birisi için şifrenizi öğrenmek çok basit.  Kaynak(Home) kısmını doldurmak zorunda değilsiniz.  Zira bu kısım XMPP sunucularda gruplandırma ve ayrıştırma işlemi için yapılıyor.

Advanced kısmında ise “SSL/TLS gerekli” ve “Eski(port 5223) SSL Kullan” seçeneklerini aktif ediyoruz. Bağlantı portu kısmını 5223 olarak değiştiriyoruz. Bağlantı sunucusu kısmına ise “talk.google.com” adresini eklemeyi unutmuyoruz. Eğer ekstra bir Proxy kullanmıyorsanız, Proxy ayarlarıyla ilgili “Gnome Vekil Ayarlarını Kullan” seçeneği yeterli oluyor.

Bu işlemden sonra Google Talk, Pidgin üzerinde stabil bir şekilde çalışıyor.

]]> http://blog.halid.org/linux-unix/google-talk-ve-pidgin-konfigurasyonu/feed 0 1271532348_Google Talk Ekran Görüntüsü Ekran Görüntüsü-1 http://blog.halid.org/diger/sshfs-ile-uzak-linux-sunucudan-klasor-baglamak http://blog.halid.org/diger/sshfs-ile-uzak-linux-sunucudan-klasor-baglamak#comments Wed, 05 May 2010 08:34:58 +0000 Halid ALTUNER http://blog.halid.org/?p=647 Uzak sunuculara bağlanıp, dosya işlemleri gerçekleştirirken FTP, SFTP gibi ek servisleri kullanmak ciddi mânâda hızımı engelliyordu.

İşlem yapılan dosyaları indirip, işlem yapmak ise senkronize sırasında değişiklik yapılan dosyaları tekrar tekrar taramak ve herhangi bir diff aracından geçirmeyip gerektiriyordu.

Bu nedenle sshfs’i kısa süredir denemekteyim. SshFS, Secure Shell ile bağlandığınız sunucudan herhangi bir klasörü ya da diski kendi yerel bilgisayarınıza(linux olması şart!) bağlamaya yarıyor. Bu durumda o dosyalar üzerinde sanki kendi bilgisayarınızdaymış gibi hareket edebiliyorsunuz.

SshFs’i öncelikli olarak yüklemek için;

Debian/Ubuntu tabanlı bir dağıtımsa,

1

sudo aptitude install sshfs

Redhat, Centos tabanlı bir dağıtımsa,

1

sudo -c 'yum install sshfs'

şeklinde yüklemeniz gerekiyor.

Uzak sunucudaki klasörü ise şu şekilde bağlıyoruz;

1

sshfs kullaniciAdi@uzaksunucu:/path/ /baglanacak/path

Normal şartlar altında, OpenFire üzerindeki kullanıcı ve grupları MySQL, LDAP Server ve ClearSpace üzerinde tutabiliyoruz. Herhangi bir LDAP sunucunuz yok ise MySQL kullanmak en mantıklı ve kolay olan çözüm.

Kurulum sonrasında openFire servisini baştan başlatmanız gerekiyor. Ancak ilk kurulum sonrasında yönetici hesabı – parola uyuşmazlığı yaşanabiliyor.

Eğer servisi yeniden başlatmak çözüme ulaştırmadıysa şu işlemleri gerçekleştirmeniz öneriliyor.

Herhangi bir ssh istemcisi üzerinden openFire için tanımladığınız MySQL sunucusuna bağlanmamız gerekiyor. Bağlandıktan sonra;UPDATE ofUser SET plainPassword=’test123′, encryptedPassword=NULL WHERE username=’admin’;

mysql -uroot -p

komutu ile MySQL servisine bağlanıyoruz.

Bağlantı sonrasında MySQL komut satırı üzerinde,

use openfire;

komutu ile OpenFire için tanımlanan veritabanını seçiyoruz. Sizin kurulumunuzda veritabanı ismi değeri ne ise, onunla değiştirmeniz gerekiyor.

Veritabanı seçim işleminden sonra,

UPDATE ofUser SET plainPassword=’admin’, encryptedPassword=NULL WHERE username=’admin’;

komutu ile mevcut şifreyi “admin” olarak değiştirmiş oluyoruz. Oluşturduğunuz yönetici “admin” hesabından farklı bir hesap ise

WHERE username=’admin’;

şartını değiştirmeniz gerekiyor.

Bu işlemden sonra OpenFire servisini başlatmamız gerekiyor.

/etc/init.d/openfire restart

Web arayüzünden kullanıcı adı – şifre kontrolünü gerçekleştirebilirsiniz. Ancak oluşturduğunuz deneme şifresini tekrar oluşturmayı unutmayın.

Çalıştığım neredeyse her kurumda bu gibi araçlar kullanılmakta. Özellikle Linux işletim sistemlerinde konsol tabanlı uygulamaların hayli fazla kullanılması subversion kullanımı sanırım arttırıyor.

Kurulum sırasında ben Ubuntu 9.10 Karmic Koala kullanmaktayım.

Gereksinimler(Minimum)

- Ubuntu 8.04 LTS veya Debian 4

- İnternet Bağlantısı (:

Kurulum Aşamaları

- Subversion Kurulumu

- Apache Kurulumu

- SSL Desteği ile Apache Yapılandırma

- Subversion ve Apache Üzerinde Subversin Yapılandırma ( SSL ile )

- Trac Kurulumu ve Yapılandırma

Güncelleme – Yükseltme

[code lang="bash"]sudo aptitude update[/code]

[code lang="bash"]sudo aptitude upgrade[/code]

komutları ile sisteminizi öncelikle güncelleyip, yükseltiyoruz.

Subversion Kurulumu

[code lang="bash"]sudo aptitude install subversion[/code]

komutu ile subversion adlı paketi yüklüyoruz.

Subversion adlı yazılımın yüklü olup olmadığını ise şu şekilde kontrol edebilirsiniz.

[code lang="bash"]svn --version
svn, version 1.6.5 (r38866)
compiled Aug 31 2009, 18:42:02

Copyright (C) 2000-2009 CollabNet.
Subversion is open source software, see http://subversion.tigris.org/
This product includes software developed by CollabNet (http://www.Collab.Net/).

The following repository access (RA) modules are available:

* ra_neon : Module for accessing a repository via WebDAV protocol using Neon.
- handles 'http' scheme
- handles 'https' scheme
* ra_svn : Module for accessing a repository using the svn network protocol.
- with Cyrus SASL authentication
- handles 'svn' scheme
* ra_local : Module for accessing a repository on local disk.
- handles 'file' scheme
[/code]

Bu aşamadan sonra apache, svnserve ve svnadmin ile ilgili ayarları yapacağız.

Apache Kurulumu

[code lang="bash"]sudo aptitude install apache2[/code]

komutu ile apache2 yazılımını yüklüyoruz. Apache 2.2 sürümünü yükleyecektir. Apache2 kurulumu eğer gerçekleştiyse tarayıcınızda

http://localhost deneyerek test edebilirsiniz.

“It Works!” adlı bir metinle karşılaşacaksınız.

Apache SSL Desteği Konfigrasyonu

[code lang="bash"]sudo a2enmod ssl[/code]

komutu ile varsayılan apache SSL desteğini açıyoruz. Bu işlem sonrasında;

[code lang="bash"]sudo /etc/init.d/apache2 reload[/code]

komutu ile Apache yazılımının ayarlarını tekrar almasını sağlamamız gerekiyor.

Bu işlemden sonra apache’nin SSL desteğinin HTTP(S) kullanarak çıkış yapacağı 443 portunu tanımlıyoruz ve aktif ediyoruz.

Herhangi bir text editör ile işlemi gerçekleştirebilirsiniz. Ben vi kullandığım için şu komutu uyguluyorum;

[code lang="bash"]sudo vi /etc/apache2/ports.conf[/code]

Bu dosyanın içeriğini şu şekilde değiştirmeniz gerekmektedir. Muhtemelen Listen 443 komutu varsayılan olarak bulunur. Ancak NameVirtualHost *:443 ekini unutmayacağız.

Dosya şu şekilde olacak;

# If you just change the port or add more ports here, you will likely also
# have to change the VirtualHost statement in
# /etc/apache2/sites-enabled/000-default
# This is also true if you have upgraded from before 2.2.9-3 (i.e. from
# Debian etch). See /usr/share/doc/apache2.2-common/NEWS.Debian.gz and
# README.Debian.gz

NameVirtualHost *:80
Listen 80

<IfModule mod_ssl.c>
# SSL name based virtual hosts are not yet supported, therefore no
# NameVirtualHost statement here
NameVirtualHost *:443
Listen 443
</IfModule>
[/code]
Bu işlemden sonra apache içinde varsayılan olarak eklenmiş SSL desteği olan default-ssl virtualhost'u aktif ediyoruz;

[code lang="bash"]sudo a2ensite default-ssl[/code]

Bu işlem sonrasında ayarların aktif olması için;

[code lang="bash"]sudo /etc/init.d/apache2 restart[/code]

komutu ile apache'yi yeniden başlatıyoruz.

Subversion ve Apache Üzerinde Subversin Yapılandırma ( SSL ile )

[code lang="bash"]sudo apt-get install libapache2-svn[/code]

komutu ile apache için gerekli svn(subversion) kütüphanelerini yüklüyoruz.

Yükleme işlemi tamamlandıktan sonra subversion depolarının yer alacağı klasörü oluşturuyoruz. Bu işlem sizin disk yapınıza göre değişebilir. Bu kısımda ben /var/local klasörünü kullandım.

[code lang="bash"]sudo mkdir /var/local/svn[/code]

Depo için gerekli klasör oluşturulduktan sonra ilk Svn depomuzu oluşturuyoruz;

[code lang="bash"]sudo mkdir /var/local/svn/svnDepom[/code]

Bu kısımda /var/local/svn altında birden fazla svn deposu açabilir, ismini kendinize göre özelleştirebilirsiniz. Örnek vermek gerekirse; phpSite adında bir yazılım geliştiriyorsanız bu isimde bir depo açmanız en mantıklı olanı.

[code lang="bash"]sudo chown www-data:www-data /var/local/svn/svnDepom[/code]

komutuyla ise apache'nin kullandığı www-data kullanıcısı için svnDepom klasörüne sahiplik veriyoruz.

[code lang="bash"]sudo -u www-data svnadmin create /var/local/svn/svnDepom[/code]

komutu ile svnDepom adında açtığımız ilk proje klasörü için svnadmin yazılımını www-data kullanıcısı ile çalıştırmış oluyoruz. Bu çalıştırma işlemi sonrasında ilgili klasör için db,hook vs. adında birkaç klasör oluşacaktır. Bu klasörleri kesinlikle silmemeniz gerekiyor!

Bu aşamadan sonra projemize erişim için dav_svn conf dosyası içinde gerekli ayarları yapıyoruz.

[code lang="bash"]sudo vi /etc/apache2/mods-available/dav_svn.conf[/code]

komutu ile vi ediötüyle dosyayı açıyoruz.
DAV svn
SVNPath /var/local/svn/svnDepom
AuthType Basic
AuthName "İlk Svn Depom - Giriş Kısıtlı"
AuthUserFile /etc/subversion/svnDepom.passwd
#
Require valid-user
#
[/code]
Bu satırları ilgili dosya içerisine eklemeniz gerekiyor. Satırları açıklayacak olursak;

Location etiketi içerisinde depoya nasıl erişeceğimiz kısıtını veriyoruz. Checkout ve Commit işlemi sırasında ssh://sunucuAdresi/svnDepom şeklinde gönderim yapacağız.

DAV svn yazan satırda ise Apache'ye ait mod_dav eklentisinin svn için çalışacağını belirtiyoruz.

SVNPath karşılığında ise bu tanımlananın hangi klasörde olduğunu yani svn depomuzun nerede olduğunu bildiriyoruz.

AuthType Basic kısmında ise bu klasöre erişimin bağlanma tipini belirliyoruz. Buradaki "Basic" ise bu kullanıcıların userid ve password şeklinde gireceğini ifade eder.

AuthName ise tırnak işareti içerisinde yer alan metni kullanıcıya depoya bağlanma sırasında gösterecektir. Tarayıcı üzerinden svn deposuna erişmek istediğinizde Html prompt penceresi üzerinde bu metin yer alacaktır.

AuthUserFile ise svn deposunda yetkili kişilerin kullanıcı adı ve şifrelerinin hashlenmiş halde yer aldığı dosyanın adresidir. Bu dosya içerisinde kullanıcı adı ve şifre tanımlarını daha sonraki adımlarda gerçekleştireceğiz.

Alttaki satırlar ise validation yani giriş yapmanın gerekli olduğunu belirtir.

Bu dosyayı bu şekilde kaydederek kapatıyoruz.

İlgili Svn depomuza erişmek isteyen kullanıcılara şifre belirlememiz gerekiyor. Bu aşamada dav_svn.conf dosyası içerisinde belirlediğiniz path üzerinde passwd dosyasını oluşturmamız gerekiyor.

Ben yukarıda /etc/subversion klasörü içerisinde svnDepom.passwd adında bir dosyanın yer alacağını belirtmiştim. Bu dosyayı öncelikle oluşturmam gerekiyor.

[code lang="bash"]sudo htpasswd -c /etc/subversion/svnDepom.passwd Halid[/code]

Burada dikkat etmeniz gereken bu dosya daha önce olmadığı için htpasswd komutundan sonra -c ekini kullanıyoruz. Bir sonraki kullanıcı ekleme işleminde -c ekini kullanmayacağız.

Yaptığımız işlem aslında htpasswd adlı programın /etc/subversion/svnDepom.passwd dosyasını create etme işlemdir. Bu yüzden -c (create) ekini almıştır. Dosya isminden sonra bir boşluk bırakıp kullanıcı adını yazıp komutu uyguluyoruz. Komutu uyguladıktan sonra size iki defa şifreyi soracaktır.

Bir sonraki kullanıcıyı ise şöyle ekliyoruz.

[code lang="bash"]sudo htpasswd /etc/subversion/svnDepom.passwd Ahmet[/code]

Gördüğünüz gibi -c ekini kaldırdık. İlgili dosya içerisine user-id - password şeklinde tanımlar ekleyecektir.

Bu işlemden sonra apache'yi yeniden başlatıyoruz.

[code lang="bash"]sudo /etc/init.d/apache2 reload[/code]

İlk projemize;

http://localhost/svnDepom ya da

https://localhost/svnDepom adresi ile erişebiliriz. Bu aşamada tek fark geçişinin SSL üzerinden yapılmasıdır.

Bu işlem sonrasında depodan ilk checkout işlemini gerçekleştiriyoruz;

svn co https://localhost/svnDepom svnDepom --username Halid[/code]

bu komut sonrasında önce size SSL sertifikasını soracak, daha sonra şifre onaylama talebinde bulunacaktır.

svnDepom adlı bir klasör oluştuğunda ilk checkout gerçekleşir. Bu klasör içerisinden tekrar commit işlemi yapabilirsiniz.

Trac Kurulumu ve Yapılandırma

Subversion depomuzu aktif ettikten sonra Trac kurulumuna geçiyoruz.

[code lang="bash"]sudo apt-get install trac[/code]

komutu ile Trac yazılımını sistemimize yüklüyoruz.

Sonrasında

[code lang="bash"]sudo apt-get install libapache2-mod-python[/code]

komutu ile apache için mod_python eklentisini yüklüyoruz.

Svn depolarında yaptığımız gibi trac için gerekli dosyaların duracağı klasörü oluşturuyoruz;

[code lang="bash"]sudo mkdir /var/local/trac[/code]

[code lang="bash"]sudo chown www-data:www-data /var/local/trac[/code]

komutu ile Apache kullanısına bu klasör için sahiplik veriyoruz.

Bu işlemden sonra tarayıcı üzeirnden Trac uygulamasına erişmek için virtualhost üzerinde tanımlama yapmak üzere varsayılan 000-default dosyasını açıyoruz;

[code lang="bash"]sudo vi /etc/apache2/sites-enabled/000-default[/code]

komutu ile dosyayı açtıktan sonra, dosyanın en altından bulunan </VirtualHost> etiketinden hemen önce ekliyoruz.

SetHandler mod_python
PythonInterpreter main_interpreter
PythonHandler trac.web.modpython_frontend
PythonOption TracEnvParentDir /var/local/trac
PythonOption TracUriRoot /projects
PythonOption PYTHON_EGG_CACHE /tmp

# use the following for one authorization for all projects
# (names containing "-" are not detected):

AuthType Basic
AuthName "trac"
AuthUserFile /etc/trac/trac.passwd
Require valid-user
[/code]
Bu kısımda değiştirmeniz gereken PythonOption TracEnvParentDir kısımdır. Bu kısımda yine aynı klasörü kullandıysanız değiştirmenize dahi gerek kalmayacaktır.

Diğer taraftan "PythonOption TracUriRoot" ayarı ise Trac uygulamalarının ( herbir svn deposu için ayrı ) listeleneceği URL'dir.

http://localhost/projects adresine girdiğinizde eklemiş olduğunuz trac projeleri yer alacaktır. Bu kısmı kendi isteğinize göre değiştirebilirsiniz. Eğer bu ayarı değiştireceksiniz "" kısmındaki projects kısmını değiştirmeniz gerekecektir.

AuthUserFile /etc/trac/trac.passwd bu kısımda yine ise Trac uygulamasına giriş yapacak kişilerin bilgilerinin yer alacağı dosya dizini ve dosyadır.

[code lang="bash"]sudo htpasswd -c /etc/trac/trac.passwd Halid[/code]

komutu ile ilgili dosyayı öncelikle "Create" edip, ardından Halid kullanıcısını eklemiş oluyoruz.

[code lang="bash"]sudo htpasswd /etc/trac/trac.passwd Ahmet[/code]

komutuyla ise "-c" ekini kullanmadan ilgili dosyaya diğer kullanıcıları ekliyoruz.

[code lang="bash"]sudo -u www-data trac-admin /var/local/trac/TracProjem initenv[/code]

komutu ile /var/local/trac altındaki ilk trac projemizi açıyoruz. Bu işlemi gerçekleştirirken 4 adet soru ile karşılaşacaksınız.

Project Name [My Project]> şeklinde gelecek isteğe proje isminizi yazarak devam ediyoruz(enter),

( Bu kısımdaki Proje ismi trac projenizin web kısmında görülecektir.)

Database connection string [sqlite:db/trac.db]> şeklinde isteğe hiçbir şey yazmadan devam ediyoruz(enter),

( Bu kısımda ise trac'in kullanacağı db'yi seçmemizi ister, ancak varsayılan değeri değiştirmememiz gerekiyor.)

Repository type [svn]> şeklinde gelen isteğe ise hiçbir şey yazmadan devam ediyoruz(enter),

( Bu kısımda ise trac'in hangi versiyon sistemini kullanacağını sorar, bu kısımda biz svn kullandığımız için bu ayarı değiştirmiyoruz.)
Path to repository [/path/to/repos]> şeklindeki isteğe "/var/local/svn/svnDepom" yazarak devam ediyoruz(enter),

( Bu kısımda ise daha önce eklediğimiz svn deposunun tam adresini veriyoruz, bu kısım kendi isteğinize göre değişebilir.)

Bu işlemden sonra apache'yi yeniden başlatıyoruz.

[code lang="bash"]sudo /etc/init.d/apache2 restart[/code]

[code lang="bash"]sudo -u www-data trac-admin /var/local/trac/[/code]

TracProjem permission add Halid TRAC_ADMIN komutu ile açtığımız trac projesi için Halid kullanıcısına tüm yetkileri veriyoruz. Diğer kullanıcılar için de aynı işlemi yapmalıyız.

Bu işlem sonrasında ilgili trac projenize;

http://localhost/projects/TracProjem altından ya da

https://localhost/projects/TracProjem altından erişebilirsiniz.

Trac ile ilgili eklenti, geliştirme vs. http://trac.edgewall.org geliştirici sayfasına erişebilirsiniz.
Kurulum ile ilgili sormak istediklerinizi yorum olarak iletebilirsiniz.

Görüşmek üzere,

Ancak cookie ve ileri düzey indirme seçeneklerinin söz konusu olduğu durumlarda wget’in yetersiz kaldığı apaçık ortadaydı. Bu şekilde iş görebilen birkaç python tabanlı yazılım denedim. Ancak klasik python sürüm uyumsuzluğundan ötürü hayli sıkılmıştım.

Uzun süredir Aria2 adıyla geçen indirme yöneticisini kullanmaktayım. Linux, FreeBSD, MacOsX ve Windows desteğiyle işimi fazlasıyla gören bir yazılım. Wget’in aksine çoklu bağlantıyı desteklediği için herhangi bir dosyayı indirirken bütün internet hattını sömürüyor:)

Diğer yönden; Lightweight olması, eksiksiz Bittorent istemci desteği, metalink desteği, http(s) – ftp(s) desteği, aynı indirme için farklı protokollerin (yedekli olarak ) kullanılabilmesi, trafik sınırlama desteği, bağlantı kesinti durumunda kaldığı yerden devam edebilme, proxy desteği(auth, nonauth), çerez dahil edebilme desteği(load cookies ile txt ve firefox sqlite),  http authentication sayesinde rapidshare, netload vs. servisleri premium hesapla kullanabilme, txt veya xml toplu link dahil edebilme vb. özellikleri ile gayet başarılı bir indirme yöneticisi olarak ön plana çıkıyor.

Özellikle, uzak sunucuda veya kendi bilgisayarımda rapidshare linklerini indirmek için şöyle bir komut kullanmaktayım;

[code lang="bash"]aria2c --http-user=kullaniciAdi --http-passwd=Parola -s 5 --dir="/home/kullaniciAdi/Masaüstü/İndirilenler" -i indirilecekDosyalar.txt [/code]

Özetlemek gerekirse,

http-user suffix’i ile rapidshare kullanıcı adımızı,

http-pass suffix’i ile rapidshare parolamızı,

-s  suffix’i ile aynı anda kaç bağlantı kullanacağımızı,

–dir suffix’i ile dosyaları kaydedeceğimiz klasörümüzü,

-i suffix’i ile indirilmesi gereken linklerin txt dosyamızı belirtmekteyiz.

Yazılım hakkında görüşlerinizi, düşüncelerinizi veya sorularınızı yorum olarak iletebilirseniz sevinirim.

Görüşmek Dileğiyle,

Üniversitede bir arkadaşımın taşınabilir bilgisayarına Ubuntu kuracaktım. Ancak cd-dom’u arızalı olduğu için elimiz kolumuz bağlı durumdaydık. Daha önce Usb Booting konusunu hiç denemediğim için Google sayesinde küçük bir araştırma yaptım. Araştırmalarım neticesinde “Unetbootin” adlı yazılıma ulaştım. Yazılım çalışma mantığı olarak aslında basit. Ancak desteklediği dağıtım sayısı(30+) ile neredeyse eşsiz… Hatta Ubuntu, Debian, Fedora, Suse, Arch, Gentoo vb. dağıtımların resmi depolarında yer almaya başlamış bile.

Unetbootin adlı yazılımın en büyük özelliği, indirmenize gerek kalmadan Dağıtım ve versiyonu seçerek indirip, ardından otomatik olarak hedef diske yazdırmasıdır.

Diğer taraftan normal yollardan;

Usb Disk’e yüklemek istediğiniz yazılımın imajını(ISO) kendiniz indirip ilgili dosyayı seçerek, hedef disk’i seçerek 3-4 dakika içerisinde işlemi tamamlayabilirsiniz.

Diğer taraftan disk’e yazdıracağınız kernel ve initrd’yi kendiniz seçebilirsiniz. Yani kendi oluşturduğunuz bir dağıtımın üzerine kendi derlediğiniz çekirdek ve initrd’yi disk üstüne yükleyebilirsiniz.

Yazılım ile ilgili geri dönüşlerinizi yorum olarak ekleyebilir ya da Unetbootin geliştirici ekibine iletebilirsiniz.

Linux işletim sistemlerinde;

[code lang="bash"]crontab -e[/code]

komutu ile cron’a kayıt eklemek için arayüze geçebilirsiniz. Ancak bunun yerine sisteminizde etc klasörü altında bulunan cron.daily, cron.weekly, cron.monthly, cron.hourly klasörlerine çalıştırmanız gereken betiği atarakta işinizi görebilirsiniz.

Ancak bunların yanında crontab bütün işlemleri dakikalık denetlediği için 60 saniyenin altına teorik olarak inilemiyor. Ancak yazacağınız betik kendi içerisinde saniye sayabilir ve işlemleri tekrarlarsa, istediğiniz saniye aralığında cron çalıştırıyormuş gibi yapabilirsiniz.

CryptTech’te yazılım geliştirirken svn sunucusundan anlık “svn up” işlemi yapan bir betik yazmak istedik. Normal şartlarda dakikalık olduğu için, test sunucusundaki değişikliği görmek için 1 dakika beklememiz gerekiyordu. Aslında bu süre de test makinasının maksimum dakikada bir “svn up” yapmasından dolayıydı.

Yazdığımız şu betiği dakikada bir çalıştırması için crontab’a ekledik. Şimdi betik otomatik olarak 10 saniye aralıklarla “svn up” işlemini gerçektiriyor.

Crontab üzerindeki kayıt:

[code lang="bash"]
*/1 * * * * /var/www/testKlasor/svn.sh
[/code]

Bu ise çalışan betiğin içeriği;

[code lang="bash"]
#!/bin/bash
svn up
sleep 10
svn up
sleep 10
svn up
sleep 10
svn up
sleep 10
svn up
sleep 10
svn up
exit 0
[/code]

Bu şekilde “svn.sh” dosyasını kendinize göre düzenleyip aradaki saniye farklarını azaltıp çoğaltarak “svn up” işlemini hızlandırabilirsiniz. “sleep 10″ komutu, bir önceki komuttan sonra 10 saniye bekle anlamına geliyor.

Diğer bir husus ise; “crontab -e” komutundan sonra çıkacak editörün ayarlanması. Normalde buradaki editör vi yada vim’dir. Ancak bazı dağıtımlarda vim olmadığı için varsayılan editör nano olarak geçiyor. Bu durumu düzeltmek için

[code lang="bash"]

export EDITOR=/usr/bin/vi

[/code]

ya da

[code lang="bash"]

echo "export EDITOR=/usr/bin/vi" >> ~/.bashrc

[/code]

komutunu kullanabilirsiniz.

Finallerin bitmesinin ardından yazın ve gelecek dönem çalışmak için görüşmem gereken firmalar ile görüştüm. Nihai kararı kendimi geliştirebileceğimi düşündüğüm 2-3 firma ile görüşerek verdim. Ve beklentilerimin ötesinde bir şirkette çalışmaya başladım. İstanbul Mecidiyeköyde CryptTech Kripto ve Bilişim Teknolojileri adlı şirkette “PHP Geliştiricisi” ünvanı ile çalışmaya başladım.

Şirketin ürettiği ve satışa sunduğu yazılımlar tamamen “Açık Kaynak” temelli araçlar ile geliştiriliyor. Yine Linux tabanlı platformlar üzerinde koşturuluyor. Herşeyden önce gelişime ve inovasyon‘a açık bir şirket olması nedeniyle epey bilgi birikimim olabileceğini düşündüğüm bir yer.

Tüm bunlar bir kenara dursun, okul dönemince yapmayı planladığım bir çok işi ve projeyi elden geçireceğim. Özellikle “Ulubatlı İçerik Yönetim Sistemi” için çalışmalarımız hız kazandı. Çekirdek kısmını bir arkadaş yardımıyla yazmaya başladım. Daha önce şurada duyurusunu yapmıştım. Çoğu çevreden ciddi tepkiler almama rağmen iyi kötü mutlaka bir başlangıç yapmayı istiyorum. Çevremdeki web programlama konusunda yetenekli arkadaşları proje için davet ediyorum. Ne kadar destek çıkar beklemekteyim

PHP Framework‘ler üzerinde çalışmam ve PHP 5 OOP kavramını tekrar ele almam gerekiyor. Diğer yandan yaz ayları boyunca okul dönemince gördüğüm C, C++ bilgilerimi geliştirmem de gerekiyor. Eğer yeterince ilerleyebilirsem GTK ve QT tarafında arayüz geliştirme ile devam etmek niyetindeyim. Umarım hepsi için vakit kalır

Bu arada bir türlü düzen tutturamadığım günlük temasında nihai karara eriştim sanıyorum. Sade ve kullanıcı dostu olduğunu düşündüğüm temayı biraz özelleştirerek kullanıma açtım. Umarım kalıcı olur…

Şimdilik gelişmeler bu kadar Görüşmek üzere…