Eh ayrılık vakti artık, Ankara! Bir daha dönüşüm olur mu olmaz mı bilemiyorum. Ama şimdilik sanırım Veda edeceğim sokaklarına, caddelerine,
Her ne kadar içinde yaşadığım ve büyüdüğüm bir şehir olsanda sevemedim ve ısınamadım bir türlü sana. Nedeni nedir bilinmez ama içimdeki İstanbul sevdası yaşadığım yerleri terkedip gitmeyi göze almayı söylüyor bana.
İçimdeki ateşi tutuşturacak kıvılcımı bulmak, kendime yepyeni bir sayfa açmak, çevremin ve ailemin istediği olgunluğa erişebilmek ve aynı zamanda artık kendi ayaklarımın üstünde durabilmek için Ankaraya şimdilik veda ediyorum. Bilinmez belki günler sonra tekrar dönerim. Ancak bildiğim birşey varki kalp atışlarımı en iyi İstanbulda hissedebiliyorum. Beni oraya çeken farklı nedenler var. Bunları bende bilmiyorum… Zamanla anlayacağım belkide…
Bu yazıyı yazdıktan 24 saat sonra nasipse yolda olacağım. En hayırlısını istemekten başka çaremiz ve yolumuz yok…
Sözün kısası; Elveda Ankara…
