Halid Altuner

Google Talk, şüphesiz tüm dünyada XMPP üzerine inşâ en stabil sistemlerden birisi. 2006 öncesinde Ajax kullanılarak tarayıcı – sunucu şeklinde çalışan GTalk, 2006 yılı itibariyle sunucu – sunucu şeklinde hizmet vermeye başladı.

XMPP protokolünün açık ve XML tabanlı olması nedeniyle destekleyen dil sayısı oldukça geniş. Bu durumda XML yorumlayabilen her dil, XMPP protokolünü kullanabiliyor ve mesajlaşma üzerine yazılımlar geliştirilebiliyor.

*Nix tabanlı dağıtımlarda en fazla kullanılan yenilikçi Mesajlaşma istemcisi olan Pidgin, temel anlamda Google Talk’ı destekleyen bir yapıya sahip. Ancak Google her alanda olduğu Google Talk’ta da SSL ile şifreleme gerçekleştiriyor. Bu durumda veri aktarımı şifrelenmiş bir yoldan geçiyor.

Google Talk’ı, Pidgin ile kullanabilmek ise standart ayarlarla maalesef mümkün değil. Google’ın veri iletimindeki SSL politikasından ötürü bazı değişiklikler yapmanız gerekebiliyor. İnternette pek çok farklı yöntem var. Benim izlediğim yol ise şu şekilde;

Pidgin – > Hesaplar kısmından Ekle diyerek yeni Google Talk hesabı ekliyoruz. Gelen sayfada sadece kullanıcı adı ve alan adı kısmını dolduruyoruz.  Bu kısımda şifreyi hatırla seçeneği riskli bir işlem olabilir.  libpurple(pidgin) klasörünüzü ele geçiren birisi için şifrenizi öğrenmek çok basit.  Kaynak(Home) kısmını doldurmak zorunda değilsiniz.  Zira bu kısım XMPP sunucularda gruplandırma ve ayrıştırma işlemi için yapılıyor.

Advanced kısmında ise “SSL/TLS gerekli” ve “Eski(port 5223) SSL Kullan” seçeneklerini aktif ediyoruz. Bağlantı portu kısmını 5223 olarak değiştiriyoruz. Bağlantı sunucusu kısmına ise “talk.google.com” adresini eklemeyi unutmuyoruz. Eğer ekstra bir Proxy kullanmıyorsanız, Proxy ayarlarıyla ilgili “Gnome Vekil Ayarlarını Kullan” seçeneği yeterli oluyor.

Bu işlemden sonra Google Talk, Pidgin üzerinde stabil bir şekilde çalışıyor.

Uzak sunuculara bağlanıp, dosya işlemleri gerçekleştirirken FTP, SFTP gibi ek servisleri kullanmak ciddi mânâda hızımı engelliyordu.

İşlem yapılan dosyaları indirip, işlem yapmak ise senkronize sırasında değişiklik yapılan dosyaları tekrar tekrar taramak ve herhangi bir diff aracından geçirmeyip gerektiriyordu.

Bu nedenle sshfs’i kısa süredir denemekteyim. SshFS, Secure Shell ile bağlandığınız sunucudan herhangi bir klasörü ya da diski kendi yerel bilgisayarınıza(linux olması şart!) bağlamaya yarıyor. Bu durumda o dosyalar üzerinde sanki kendi bilgisayarınızdaymış gibi hareket edebiliyorsunuz.

SshFs’i öncelikli olarak yüklemek için;

Debian/Ubuntu tabanlı bir dağıtımsa,

1

sudo aptitude install sshfs

Redhat, Centos tabanlı bir dağıtımsa,

1

sudo -c 'yum install sshfs'

şeklinde yüklemeniz gerekiyor.

Uzak sunucudaki klasörü ise şu şekilde bağlıyoruz;

1

sshfs kullaniciAdi@uzaksunucu:/path/ /baglanacak/path

Parkyeri sitesini yenilemiş. [via]

OGG ses formatı ile müzik dinlemek harikaymış. Bu zevki bugün tatmış oldum:)

Skiff Reader piyasaya çıkış yapmış.

Amazon’un International Kindle’ı yine gelmiyor.

Opera Turbo aslında transparent Proxy imiş.

Son zamanlarda sıklıkla duyduğum “jargon” kelimesi sözkonusu alan ile ilgili terim demekmiş.

LKD bizim üniversiteye geliyor.

Lucid Lynx’in ekran görüntüleri yayınlanmış, enfes gözüküyor. [via]

Twitter 10 milyar tweet’i geçmiş.

Apple iPad 26 mart civarı çıkıyormuş.